Saturday, February 21, 2015

भाग्य चालते कर्मपदाने...............

॥ ॐ नम: शिवाय॥

नमस्कार,

आज बरेच दिवसांनी कुंडलीबद्दलचा लेख लिहितोय. गेल्या वेळेस नमूद केल्याप्रमाणे एका कष्टाळू माणसाची कुंडली आज तुमच्यासमोर ठेवतोय, जो वयाच्या ६६ व्या वर्षीही नोकरी- धंदा करत आहे.

या गृहस्थांचा जन्म कर्नाटकातील उडीपी या तालुक्यात १९४९ साली झाला. घरची अत्यंत गरीबी असल्यामुळे वयाच्या ९ व्या वर्षापासून, गावातल्याच त्यांच्या घराजवळील एका हॉटेलात, टेबलं पुसण्याची नोकरी पत्करावी लागली. नोकरी आणि शाळा हे दोन्ही साधत मॅट्रीकपर्यंतच शिक्षण पूर्ण केलं. पुढे शिकायची इच्छा असूनही शिक्षण घेता आलं नाही. मग कर्नाटकातून मुंबईत स्थलांतर करुन, एका नातेवाईकाकडे पेईंग गेस्ट म्हणून राहिले. त्या काळात एका बहुराष्ट्रीय औषध कंपनीत त्यांना नोकरी मिळाली. हुद्दा होता " शिपाई". शिपायाचे काम करत असतांना, त्यांच्या साहेबांना कळलं की हा माणूस कष्टाळू आहे. मेहनती आहे. सकाळी सर्वांच्या आधी कंपनीत हजर राहणे, सर्वांच्या नंतर ऑफिसच्या बाहेर पडणे आणि साहेब सांगतील ते काम जीव तोडून करणे, यामुळे त्यांना क्लार्कची बढती मिळाली. ते ज्युनिअर क्लार्क झाले.

ज्युनियर क्लार्क झाल्यावर त्यांना शिपायाचा गणवेश न घालता, इतरांसारखे कपडे घालून ऑफिसात वावरायला मिळू लागलं, ही गोष्ट त्यांना फार सुखावणारी होती, असे ते म्हणतात.

ज्युनियर क्लार्क म्हणून काही वर्षे खर्डेघाशी केल्यावर ते सिनियर क्लार्क झाले. तोपर्यंत मॅनेजमेन्टचा बराच विश्वास त्यांनी संपादन केला होता. आपल्याकडे शिक्षण नाही, साधी डिग्रीही नाही, आपल्याला आयुष्यात वर यायचं असेल तर फक्त मेहनत हे एकमेव साधन आहे, याची जाणीव त्यांना होती. त्यामुळे त्यांचा output हा सर्वात जास्त असे. त्यांचे असे वाहून घेणे आणि उशीरा थांबून काम करणे हे त्याकाळी त्यांच्या युनियनच्या नेत्यांना पटले नाही. हा माणूस मॅनेजमेन्टचा चमचा आहे, बॉसचा भडवा आहे वगैरे बरेच आरोप त्यांच्यावर त्या काळी झाले.

त्याच सुमारास त्यांना कंपनीने पुन्हा प्रमोशन देऊन ऑफिसर बनवलं आणि ते युनियनच्या त्रासातून बाहेर आले. ऑफिसर झाल्यावर ते मॅनेजमेन्ट मध्ये आले, त्यामुळे त्यांनी कधी यावं आणि कधी जावं, यावर युनियन हरकत घेऊ शकत नव्हती.

ऑफिसर झाल्यावर कंपनीच्या तर्फे correspondence करणं भाग आहे.त्यासाठी इंग्रजी चांगलं पाहिजे. म्हणजे झाली ना पंचाईत. सुरूवातीस ज्या स्टेनो त्यांचे डिक्टेशन घ्यायला जायच्या, त्या त्यांचे इंग्रजी ऐकून त्यांच्या तोंडावर हसून दाखवायच्या. यांना फार वाईट वाटायचं. आपल्याला शिक्षण घेता आलं असतं तर आपणही नीट इंग्रजी बोलू शकलो असतो, असा विचार त्यांच्या मनात येई. एक दिवस एका पारसी स्टेनोने त्यांना तोंडावर सांगितलं की, तुमच्यासारख्या निर्बुद्ध आणि अडाणी माणसाकडे डिक्टेशन घ्यायला जाणं, यासारखी वाईट गोष्ट आमच्यासाठी नाही. ही गोष्ट त्यांच्या खूप जिव्हारी लागली. तिचं हे बोलणं ऐकून ते क्लोकरूम मध्ये गेले आणि दार बंद करून तिथे रडलेही. पण यांनी त्यावरही मात केली. यांच्या पूर्वीच्या माणसांनी केलेल्या पत्रव्यवहाराच्या फाईल्स काढून ऑफिस संपल्यावर त्या वाचायचे आणि कुठल्या प्रसंगावर कुणी कसे पत्र लिहिले होते, त्यानुसार हे स्टेनोला डिक्टेशन द्यायचे. हळूहळू इंग्रजीवर पकड येत गेली. स्टेनोंचं कुत्सित हसणं आपोआप बंद झालं.  

सन २००९ अखेर वयाच्या ६० व्या वर्षी त्यांची निवृत्ती झाली. वयाच्या ८ व्या वर्षांपासून सुरू झालेल्या काबाडकष्टांचा दौर इथे संपायला हवा होता. पण यांना कामाशिवाय चैन पडत नाही. जेवायला नसेल तरी चालेल पण समोर काम पाहिजे. इंग्रजीत ज्याला वर्कोहोलिक म्हणतात तसे यांचे व्यक्तिमत्व आहे. २००९ ला निवृत्तीच्या आधी एक महिना, मॅनेजमेन्टने त्यांच्यासमोर दोन वर्षाच्या कंत्राटाचा पर्याय समोर ठेवला. म्हणजे, प्रॉव्हिडंट फंड, ग्रॅच्युईटी वगैरे सर्व पूर्ण सेटलमेन्ट करून, ऑफिशिअली ते रिटायर होऊन, पुढे त्यांना एका ठराविक मासिक रकमेवर दोन वर्ष काम उपलब्ध झाले. निवृत्तीनंतर काय करायचे हा त्यांचा मोठा प्रश्न दोन वर्षांसाठी सुटला. वयाच्या ६२ पर्यंत या माणसाने त्याच कंपनीत काम केले. दोन वर्षांनंतर कंत्राट वाढवून मिळावं अशी यांची इच्छा होती पण ते झालं नाही. यांना त्यानंतर घरी बसावं लागलं. २०१२ ला त्यांचा मला फोन आला होता. प्रश्न होता पुढे नोकरी मिळेल का?

म्हटलं, अहो बासष्ट वर्ष काम केलतं, आता पुरे की. पैशाला काय कमी आहे? मुलं मस्त मार्गाला लागली आहेत, बोरीवलीत मोठा फ्लॅट झालाय. चांगल्यापैकी सेव्हिंग केलयं आता सुखात रहा की.

ते म्हणाले, पैशाचा प्रश्न नाहीये. मी कामाशिवाय जगू शकत नाही. मी कामाशिवाय असा घरात बसलो तर आजारी पडेन.

महादशास्वामी षष्ठस्थानाचा बलवान कार्येश असल्यामुळे मी नोकरी मिळेल असे सांगितले. कुठे शोधू विचारता,  एखाद्या हॉटेलात बघा एखाद्या म्हणून सांगितले. महिन्याभरात बोरिवलीतील एका शेट्टीच्या हॉटेलात कॅशिअर कम मॅनेजर ची नोकरी मिळाली. पुन्हा मीटर डाऊन. आता हा माणूस सकाळी सात ते रात्री दहा पर्यंत तिथे राबायला लागला. तिथे त्यांचे काम पाहून तो शेट्टी खूश झाला. या माणसाने जर हे हॉटेल सांभाळले तर आपल्याला इतर व्यवसायांवर लक्ष केंद्रित करता येईल असा सूज्ञ विचार त्याने केला आणि यांनी भांडवल न गुंतवता, हॉटेलात भागिदारीची ऑफर २०१४ ला दिली.  तेव्हापासून हे गृहस्थ तिथे पार्टनर आहेत. धंद्याला रिटायरमेन्ट एज नसल्यामुळे, मरेपर्यंत काम करता येईल असे म्हणत खूश आहेत. काय नशीब असतं एकेकाचं.

आता जरा पत्रिकेकडे बघू.



वृषभ लग्नाची कुंडली आहे. लग्नेश शुक्र अष्टमात आहे आणि चंद्र पूर्वाफाल्गुनी नक्षत्रात असल्यामुळे जन्मत: शुक्राचीच महादशा आहे. लग्नेश अष्टमात असता काबाडकष्ट, शारीरिक त्रास, पीडा. त्यातून जन्मत: लग्नेशाची दशा असेल किंवा दशास्वामी अष्टमातल्या लग्नेशाच्या नक्षत्रात असेल, तर बालपण अत्यंत कष्टात जातं. इथे तेच झालं आहे.

वयाच्या चौथ्या वर्षी रविची महादशा सुरू झाली. १९५३ ते १९५९  या काळात शालेय शिक्षण झालं कारण रवि चतुर्थाचा स्वामी असून तो लाभेश गुरूच्या नक्षत्रात आहे. तसेच तो षष्ठस्थानाचाही कार्येश असल्यामुळे नोकरी सुरू झाली व अष्टमाचा बलवान कार्येश असल्यामुळे दैन्यावस्थाही सुरू राहिली.

त्यानंतर १९५९ ते १९६९ वयाच्या १० ते २० वर्षांपर्यंत चंद्राची महादशा होती. चंद्र चतुर्थात आहे पण शिक्षणाला विरोध करणार्‍या ३/ ८ या स्थानांचा बलवान कार्येश आहे. तसेच तो नवम स्थानाशीही संबंधीत नाही. त्यामुळे उच्चशिक्षण होऊ शकलं नाही. खरंतर १० ते २० हे शालेय व उच्चशिक्षणाचे वय आहे. पण ते होऊ शकले नाही. याचे कारण चंद्राने ३/८ ची फळे दिली. पण या काळात त्या फार्मा कंपनीत नोकरी मिळाली ज्यावर आयुष्यभर गुजराण झाली.

त्यानंतर १९६९ ते १९७६ मंगळ दशा, मंगळ सप्तमेश. विवाह या दशेत झाला.

पुढे १९७६ ते १९९४ राहुची महादशा आली. या दशेत नोकरीत खरी प्रगती. २/६/११ शी संबंधीत दशा. चतुर्थाशीही संबंध आहे. बोरीवलीत स्वत:ची जागा झाली.

१९९४ ते २०१० गुरू महादशा - प्रगती सुरूच राहिली.  दशे अखेरीस निवृत्त होऊनही कंत्राटावर काम सुरू. या दशेत दुसरा फ्लॅट घेऊन झाला. कारण गुरू हा चतुर्थाचा बलवान कार्येश आहे.

२०१० पासून शनि महादशा. षष्ठाशी संबंधीत. म्हणजे हे गृहस्थ यातही स्वकष्टार्जित धन मिळवणार. काम करत राहणार. त्यांना शुभेच्छा. 

ज्याला काम करायची इच्छा आहे व ज्याला ग्रहांची साथ आहे, तो कुठेही जाऊन उत्कर्ष करू शकतो, कितीही प्रतिकूल परिस्थिती असेल तरी त्यावर मात करून तो विजयी होतो. त्याचे ही कुंडली हे उत्तम उदाहरण आहे. 

भाग्य चालते कर्मपदाने, उमज खर्‍या वेदार्था.....
कर्तव्याने घडतो माणूस, जाणून पुरुषार्था..

आपला,
(कार्यरत) धोंडोपंत 



वरील कुंडलीच्या विरूद्ध म्हणजे उत्तम श्रीमंती व ऐश्वर्य असून, केवळ ऐशारामात आयुष्य घालवून, भिकेला लागलेल्या काही थोर व्यक्तिंच्या कुंडल्या मजजवळ आहेत. त्यातली एक पुढील लेखात देईन. 

आपला,
(आश्वासक) धोंडोपंत 


                                                                ॥ श्री साई समर्थ॥

Tuesday, February 3, 2015

महफ़िल बरक़रार है दोस्तों.....

॥ ॐ शं शनैश्चराय नम:॥

नमस्कार मित्रांनो,

लवकरच लिहायला सुरूवात करतोय. काळजी नसावी. 

मान्य आहे की नोव्हेंबर नंतर काहीही लेखन झालेलं नाही. तुम्ही अनेक माध्यमातून त्याचे स्मरण करून देत आहातच.  तुमचं हे प्रेम हीच माझी दौलत आहे. 

तर एक दोन तीन दिवसात इन्शाअल्ला तुम्हांला लेख वाचायला मिळेल.

विषयही आत्ताच सांगून टाकतो.विषय आहे " एका कष्टाळू माणसाची कुंडली"

आपला,
(आश्वासक) धोंडोपंत 

॥ श्री साई समर्थ॥


Friday, November 21, 2014

ऐसे गुण किती गाऊ........

॥ ॐ शं शनैश्चराय नम:॥

नमस्कार,

उद्या दिनांक २२ नोव्हेंबर रोजी शनिवार असून कार्तिक अमावास्या आहे. खरं तर अमावास्या आजच सुरू झाली आहे. पण शनिवार उद्या सूर्योदयाला म्हणजे, ०६ वाजून ५१ मिनिटांनी सुरू होईल. आपल्या पद्धतीनुसार उदयात उदयं वार:। म्हणजे आपला वार हा सूर्योदयाला सुरू होतो. रात्री बारा वाजता नाही. असो.

सांगायचे कारण हे की, उद्या शनिची उपासना करण्यासाठी अत्यंत महत्वाचा दिवस आहे. अमावास्या सायंकाळी ०६ वाजून ०२ मिनिटांपर्यंत आहे. 

तेव्हा सकाळी ०६.५१ ते सायंकाळी ०६.०२ हा कालावधी शनिउपासनेसाठी द्यावा आणि आपले भले साधावे. 

ज्यांना साडेसाती सुरू आहे म्हणजे तुला, वृश्चिक, धनु राशीच्या व्यक्ती, तसेच ज्यांना राहु वा शनिमहादशा सुरू आहे, त्यांनी ही सुवर्णसंधी सोडू नये. उद्याची उपासना फार चांगली फळेल. कधी काय केलं तर यश मिळतं, याला फार महत्व आहे, म्हणून हा लेखनप्रपंच.

काही वर्षांपूर्वी अशाच एका शनिअमावास्येला मी शनिदेवांची सेवा, उपासना सुरू केली आणि आजपर्यंत त्याचा पश्चात्ताप मला कधीच झालेला नाही. उलट शनिउपासनेत गेलेला प्रत्येक दिवस सार्थकी लागल्याची भावना माझ्या मनात आहे. त्या दिवशी मला हे कळलं की, संपूर्ण विश्वावर ग्रहांची सत्ता आहे. ग्रहांच्या सत्तेपासून देव-देवता, संत-महंत ही वाचलेले नाहीत. अन्यथा, प्रभुरामचंद्रासारख्या व्यक्तिला वैवाहिक व संततीसौख्य मिळायला हरकत नव्हती, योगेश्वर कृष्णाचा मृत्यू एका पारध्याकडून होण्याची गरज नव्हती, महादेवांना अपत्यप्राप्ती होणं सहज शक्य होतं.  रावणासारखा अतिबलाढ्य आणि शंकराचं वरदान असलेला माणूस साडेसातीत समूळ नाशाला गेला नसता. त्यामुळे या विश्वावर अंतिम सत्ता ही ग्रहांची आहे. तर ते असो.

ज्यांना शनिउपासना सुरु करायची आहे, त्यांनी उद्यापासून शनिमंत्राचा संकल्पपूर्वक जप सुरू करावा. शनिमंदिरात जाऊन शनिदेवांचे दर्शन घ्यावे. तेलाचा अभिषेक करावा, रुईच्या पानांची माळ अर्पण करावी. काळे उडीद वहावेत. नम्रपणे रहावे. मिजास करू नये. ॐ शं शनैश्चराय नम: जपत स्वस्थपणे रहावे.

दाक्षिणात्य मंदिरांमध्ये नवग्रहाचे मंदिर असतं. त्या ठिकाणी शनिवारी, भावुका अमावास्येला आणि शनिअमावास्येला काळ्या रंगाच्या कापडात काळे उडीद बांधून, ती पुरचुंडी तेलात बुडवून जाळली जाते. याचा उद्देश लागलेली पनोती जळून जावी, हा असतो. ज्यांना हा विधी करणे शक्य आहे, त्यांनी तो करावा.  माटुंग्याच्या आस्तिक मंदिरातील नवग्रह मंदिरात हे करता येतं. 

कोपरगाव, शिर्डी, राहता, राहुरी, नेवासा, संगमनेर, लोणी  या परिसरातील लोकांना शनिशिंगणापूरला जाणे सहजशक्य आहे. ज्यांना जमेल त्यांनी उद्या शनिशिंगणापुरी जाऊन यावे. काय प्रचीती येतेय, ते मला कळवावे.

नीलांजन समाभासं रविपुत्रं यमाग्रजम्‌।
छायामार्तंड संभूतं तं नमामि शनैश्चरम्‌॥

आपला,
(शनिमय) धोंडोपंत
सर्वांचे सर्वकाळ भले चिंतणार



॥ श्री साई समर्थ॥


Monday, November 17, 2014

कुणी जुगार सट्टेबाज, कुणी खेळे मुंबई मटका......

॥ श्री स्वामी समर्थ॥

नमस्कार,

माणसाच्या दैनंदिन प्रश्नांची अचूकतेने उत्तरे देणारी पद्धत म्हणजे कृष्णमूर्ती पद्धत. कृष्णमूर्ती पद्धतीत अशा प्रश्नांची उत्तरे सहजपणे आणि अचूक मिळतात. त्यासाठी आटापिटा करावा लागत नाही. कारण एका प्रश्नाला एकच नियम, हे या पद्धतीचे वैशिष्ट्य आहे. 

आज शेअरबाजारात डे-ट्रेडिंग करायची माझी फारच इच्छा होती. यात शेअर्सच्या डिलिव्हरीचा प्रश्न येत नाही. त्यामुळे ही खरेदी-विक्री पूर्णपणे सट्टारूपी असते. 

सकाळी सव्वानऊ वाजता मार्केट चालू केलं आणि आज पोझिशन घेण्याची उर्मी दाटून आली. म्हटलं, बघू आज काही सुटणार असेल, तर खेळू.

मी लॅपटॉपवर कुंडली काढली. ती खाली दिली आहे. 


दिवसातला पहिलाच प्रश्न असल्यामुळे, प्रश्नकुंडलीसाठी नंबर न घेता रुलिंग कुंडलीवरूनच उत्तर शोधलं. प्रश्न होता, आजच्या सट्ट्यात यश मिळेल का? प्रश्न एका दिवसापुरता आहे. त्यामुळे यात महादशा, अंतर्दशा वगैरे बघण्याची गरज नाही.

सकाळी ९ वाजून ३६ मिनिटे आणि ४९ सेकंदांच्या या कुंडलीत पंचमस्थानाचा उपनक्षत्रस्वामी चंद्र आहे. चंद्र नेहमीच मार्गी असतो. तो रविच्या नक्षत्रात आहे आणि रविसुद्धा कायम मार्गीच असतो.

पंचमाचा उपनक्षत्रस्वामी चंद्र भाग्यात असून तो अष्टम स्थानाचा मालक आहे. तो रविच्या नक्षत्रात असून, रवि स्वत: लाभस्थानात आणि भाग्येश आहे. म्हणजेच, पंचमाचा उपनक्षत्रस्वामी हा जरी अष्टमाचा कार्येश असला तरी तो लाभातल्या रविच्या नक्षत्रात असल्यामुळे लाभस्थानाचा बलवान कार्येश आहे. त्यामुळे पैसे मिळतील. अष्टमस्थानाच्या उपस्थितीमुळे एखादा सौदा घाईगडबडीत होऊन त्यातील नफ्याचे प्रमाण कमी होईल, काही नफ्याला मुकावे लागेल इतकचं.

खात्री करण्यासाठी मी लाभस्थानाचा उपनक्षत्रस्वामी पाहिला. लाभस्थान हे इच्छापूर्तीचे स्थान आहे. लाभस्थानाचा उपनक्षत्रस्वामी शुक्र आहे. शुक्र मार्गी आहे. तो शनिच्या नक्षत्रात आहे आणि शनिदेखील मार्गी आहे.

शुक्र स्वत: लाभस्थानात असून, लाभस्थानाचा व षष्ठस्थानाचा मालक आहे. त्याचा नक्षत्रस्वामी शनि हा सुद्धा लाभस्थानात असून, तो धनस्थान आणि तृतीय स्थानाचा मालक आहे. 

म्हणजे, मार्केट कुठेही जावो, आपल्याला आज पैसा मिळणार हे नक्की.

त्यानुसार आजच्या दिवसात सौदे केले. सांगायला आनंद वाटतो की, सगळे सौदे नफ्यात झाले. टाटा स्टीलच्या एका सौद्यात मी मंदी केली असतांना, फार कमी प्रॉफिटवर स्क्वेअरऑफ केला. मी नफ्यात बाहेर पडलो हे खरे, पण त्यानंतर तो अजून खाली आला.  जरा वाट पाहिली असती, तर तो मस्काही मिळाला असता. हे अष्टमस्थानाचे फळ. ग्रह त्यांची फळे बरोबर देत असतात. असो.

कुणी जुगार सट्टेबाज, कुणी खेळे मुंबई मटका
चांडाळ चौकडी जमता, कुणी घेतो एकच घुटका

शर्यत घोडा, चौखुर सुटला, फेकला त्यानं लगाम रं...

दाम करी काम येड्या, दाम करी काम..

आपला,
(सटोडिया) धोंडोपंत  



॥ श्री साई नमो नम:॥

Wednesday, November 12, 2014

गुरूपुष्यामृत योग.

॥ श्री स्वामी समर्थ॥

लोकहो,

उद्या दिनांक १३ नोव्हेंबर रोजी गुरूवार असून चंद्र पुष्य नक्षत्रात आहे. अर्थात, हा गुरूपुष्यामृत योग आहे. 

अत्यंत शुभ समजल्या गेलेल्या या योगाची महती, काही काळापासून फक्त सोनेखरेदीपुरतीच उरली आहे, हे एक दुर्दैव आहे. लोकांनी या योगाचा फायदा किती करून घेतला ते माहित नाही, पण सोनारांनी मात्र आपले संसार गुरूपुष्यामृतामुळे उभे केले हे नक्की.

उद्या, सोनारांचे उंबरठे झिजवण्याऐवजी साधना, उपासना, अनुष्ठान इत्यादी कर्मे करावीत. ज्यांना मंत्रदीक्षा घ्यायची असेल, एखाद्या मंत्राच्या पुरश्चरणास आरंभ करायचा असेल, एखाद्या ग्रंथाचे पारायण करायचे असेल, त्यांनी उद्या संकल्पपूर्वक आरंभ करावा. 

शेवटी, तरायचाय ते उपासनेवरच.... सोन्या- चांदीवर नाही. तर ते असो.

तू बराए बंदगी है याद रख

वर्ना फिर शर्मिंदगी है याद रख
चंद रोज़ा ज़िंदगी है याद रख

एक दिन मरना है आख़िर मौत है
कर ले जो करना है आख़िर मौत है

आपला,
(साधनाप्रवण) धोंडोपंत 

॥ साई मालिक॥

Sunday, November 9, 2014

असेही अनुभव.

॥ श्री स्वामी समर्थ॥

आज सायंकाळी एका स्नेह्यांच्या घरी गेलो होतो. त्यांच्या हॉलमध्ये स्टॅंडवर त्यांचा सिंथेसायझर होता. कदाचित्‌ मी तेथे पोहोचण्यापूर्वी ते रियाज़ करत असावेत. सिंथेसायझर पाहिल्यावर मी डोक्यात जे गाणं घोळत होतं, 

नाही खर्चिली कवडी दमडी, नाही वेचिला दाम.... विकत घेतला श्याम, बाई मी विकत घेतला श्याम.. 

हे वाजवायला सुरुवात केली.  तिथे त्यांचे एक नातेवाईक आले होते.  ते ऐकत होते. मग त्यांनी त्यांच्या आवडीच्या दोन गाण्यांची फ़र्माइश केली. ती वाजवली.

काही वेळ गप्पा झाल्यावर आमच्या मित्रांनी मला त्यांच्या नवीन ऑफिसच्या प्रवेशाचा मुहूर्त विचारला. मी त्यांना पंचाग घेऊन यायला सांगितले. पंचांग आणायला ते देव्हार्‍याकडे गेले. तेवढ्यात त्यांच्या नातेवाईकाने मला विचारलं, 

" तुम्हाला ज्योतिषशास्त्रही अवगत आहे का?"

मला हसायला आलं आणि बिस्मिल्लाह खॉं साहेबांचा एक किस्सा आठवला. 

एकदा बिस्मिल्लाह खॉं साहेबांना एका बड्या असामीने त्याच्या हवेलीवर कुठल्याश्या समारंभाला बोलावले होते. समारंभात खॉंसाहेबांचे शहनाईवादन झाले. कार्यक्रम संपला. भोजन वगैरे आटोपल्यानंतर, खॉंसाहेब पत्त्यांचा ताज हा डाव खेळायला लागले. हा गंजीफ़ा खेळाचा एक प्रकार आहे. तिथे एक गृहस्थ आले होते. ते ही त्यांच्याबरोबर खेळायला लागले. 

निघतांना त्या गृहस्थाने खॉंसाहेबांना दुसर्‍या दिवशी त्याच्या बंगल्यावर येण्याचे आमंत्रण दिले. खॉंसाहेब दुसर्‍या दिवशी शहनाई घेऊन, त्या गृहस्थाच्या बंगल्यावर गेले. शहनाई पाहिल्यावर तो गृहस्थ म्हणाला,

" अच्छा, तो आप ये भी बजाते है "

त्याचा हा प्रश्न ऐकून, खॉंसाहेबांनी कपाळ बडवून घेतलं असेल.

आपला,
(अचंबित) धोंडोपंत