एका सेकंदात भविष्यकथन -- भाग ५

|| श्री स्वामी समर्थ||

लोकहो,

एका सेकंदात भविष्यकथन या लेखमालेतील हा पाचवा लेख. नंबरावरून कसे भाकीत करता येतं याची ही आम्ही सोडवलेली अजून काही उदाहरणे. 

ज्योतिषाने प्रश्नकुंडली मांडूनच जातकाच्या प्रश्नाचे उत्तर द्यावे हे पुन्हा आवर्जून सांगतोय. नंबर हा मार्गदर्शक असतो. त्याचा योग्य परिस्थितीत,  योग्य पद्धतीने आणि योग्य तेवढा वापर करावा. योग्य तर्कपद्धत वापरून नंबराचा वापर केल्यास भाकीते कशी अचूक येतात याची ही अजून काही उदाहरणे.

****************************************************

या वर्षी गणेश चतुर्थीच्या दिवशी आम्ही आमच्या विलेपार्ले येथील एका स्नेह्यांच्या घरी गणपतीबाप्पांच्या दर्शनाला गेलो होतो. तिथे आलेल्या त्यांच्या एका नातेवाईकांच्या  मुलाने आम्हाला प्रश्न विचारला की,

" पंत, माझ्या आयुष्यात एकदातरी परदेशात वास्तव्य करण्याचा योग येईल काय?"

आम्ही म्हटले, " तुझे वय किती?" तो म्हणाला "सव्वीस"

"मग आयुष्यात योग येईल काय? वगैरे इतक्या पुढच्या टोकाला कुठे जातोस?"

तेव्हा त्याने सांगितले की, त्याला अमेरिकेतील प्रोजेक्टवर काम करण्यास मिळावे म्हणून त्याने गेल्या दीड वर्षात प्रचंड प्रयत्न केले होते. पण तीन वेळा हातात आलेली संधी हुकली आणि दुसर्‍या लोकांना कंपनीने परदेशात पाठवले. जे गेले त्यातील काहींची जायची इच्छा नसतांनाही त्यांना जावे लागले आणि हा बिचारा असाच राहिला.

त्याने हा विषय काढला तेव्हा नुकतीच आरती संपली होती. घरात खूप पाहुणे होते. त्यामुळे आम्ही पुरूषमंडळी  बाहेरच्या गॅलरीत  बसलो होतो आणि महिला आतमध्ये पाने घेत होत्या. सतरंज्या घालणे, ताटे, वाट्या, भांडी मांडणे , रांगोळी काढणे वगैरे पंगतीची तयारी आतमध्ये सुरू झाली होती. 

आम्ही त्याला नंबर द्यायला सांगितले. त्याने १२९ नंबर दिला. 

या नंबरात १२ आणि ९ हे दोन अंक आहेत. तसेच या नंबराची एक अंकी बेरीजही ३ येते. ही तीनही स्थाने परदेशगमनाची स्थाने आहेत. 

त्यामुळे "तू नक्की परदेशात जाशील अजिबात काळजी करू नकोस" असे त्याला सांगितले.

तेवढ्यात त्या स्नेह्यांच्या सौभाग्यवतींच्या माहेरचे जे नातेवाईक दर्शनासाठी आले होते त्यातील एक बाई मोदकांचा  खोका घेऊन आम्ही बसलो होतो त्या गॅलरीत आल्या आणि " हा घ्या प्रसाद" असे म्हणत त्या बाईंनी त्या मुलाच्या हातावर मोदक ठेवला.

आम्ही तो शकुन घेऊन त्याला म्हटले, " हा पहा शकुन. गणपतीबाप्पांनी आशीर्वाद दिलेत. तू अमेरिकेत  जाणार म्हणजे जाणारच."

हे बोलत असतांनाच कर्णकर्कश आवाज करत नुकतेच उड्डाण केलेले एक विमान गेले. विलेपार्ले सांताक्रूझ विभागात विमानतळ जवळच असल्या कारणाने, विमान आपल्या डोक्यावरून गेल्यासारखं वाटतं. 

आम्ही त्याला म्हटले, " हा घे दुसरा शकुन."

त्याचे वडीलही त्याच्याबाजूला बसले होते. ते म्हणाले, " अहो पंत, तो खूप प्रयत्न करतोय पण काही होत नाहीये. आता तुम्ही म्हणताय की तो परदेशात जाईल. पण कधी जाईल ते सांगितलेत तर बरे."

आम्ही क्षणाचाही विलंब न करता त्या गृहस्थांना म्हटले की, " हा २१ किंवा २२ ऑक्टोबरला परदेशात जाईल."

१२९ क्रमांकाचा सब तुळेत ०५ अंश ३३ कला २० विकलांवर सुरु होतो. चित्रा नक्षत्रातील तो शेवटचा सब आहे.  म्हणून २१ किंवा २२ ऑक्टोबरला जाईल असे सांगितले.

त्यानुसार तो गेल्या आठवड्यात दिनांक २१ ऑक्टोबरला मध्यरात्री म्हणजे २२ ऑक्टोबरला पहाटे अमेरिकेला रवाना झाला.

तो विमानात बसला  तेव्हा विनायकी चतुर्थी सुरू होती. गणपतीबाप्पांनी दिलेला शब्द तंतोतंत पाळला.

|| गणपतीबाप्पा मोरया ||

*******************************************

असाच सबच्या नंबरावरुन भाकीत केलेला अजून एक अनुभव.

मु.पो. - दुंद,  तालुका - जावळी, जिल्हा-सातारा येथील श्री. संपतराव दुंदळे यांना त्यांच्या शेतात विहीर खणायची होती.

संपतराव दुंदळे हे गृहस्थ बेस्टच्या म्हणजे बी ई एस टी च्या सार्वजनिक परिवहन सेवेत कंडक्टर आहेत.

एकदा आम्ही मंत्रालयात कामासाठी गेलो असतांना काम संपल्यावर घरी येण्यासाठी एल आय सी च्या योगक्षेम इमारतीखालील  बसस्टॉपवर बसची  वाट  पहात उभे होतो.  तेवढ्यात ९२ क्रमांकाची बस आली.  बसमध्ये शिरलो. बघतो तर तिकीट द्यायला संपतराव. 

दुपारची वेळ असल्यामुळे बस रिकामी होती. तिकीट दिल्यावर ते शेजारच्या सीटवर बसले.

संपतराव हे माळकरी आहेत. तेव्हा ते नुकतीच कार्तिकीची पंढरपूरची वारी करुन आले होते.  वारीच्या आणि इकडच्या तिकडच्या गप्पा झाल्यावर  म्हणाले, "पंत, गावाला आपल्या शेतात विहीर खणायचेय. लागेल का पाणी?"

आम्ही संपतरावांना नंबर द्यायला सांगितले. ते म्हणाले, " असं करा ........ ७९ घ्या"

"जरूर विहीर खणा, मुबलक पाणी लागेल" असे सांगितले.

७९ क्रमांकाचा सब कर्क राशीत आश्लेषा नक्षत्रात येतो. तसेच तो चंद्राचा सब आहे. कर्क रास जलतत्वाची, आश्लेषा नक्षत्रही जलतत्वाचे आणि चंद्र ही जलतत्वाचा ग्रह. त्यामुळे विहीरीला मुबलक पाणी लागेल असे सांगितले.

पुढे संपतरावांनी विहीर खणली. भरपूर पाणी लागले.

आम्हाला नाचणीची भाकरी फार आवडते हे त्यांना ठाऊक असल्यामुळे,  त्यांच्या शेतातील नाचणी भेट म्हणून घेऊन आले.

ज्योतिषतत्वाचा डोळसपणे वापर केल्यास सहसा भाकीत चुकत नाही.

************************************************

या विषयातील अजून अनुभव पुन्हा केव्हातरी, या आश्वासनासह.

आपला,
(आकडेतज्ज्ञ) धोंडोपंत

जातकांचा प्रतिसाद - नोकरी व्यवसाय

लोकहो,

आमचे इंग्लंडमधील जातक श्री. आदित्य गोंधळेकर यांचे नुकतेच आलेले हे पत्र:- 

आदित्यला आमच्या अनेक उत्तम शुभेच्छा. त्याचे आणि त्याच्या कुटुंबीयांचे जीवन आनंदमय आणि सुखमय होवो अशी श्री स्वामीचरणी प्रार्थना.

From Aditya Gondhalekar<> to dhondopant@gmail.com cc aditya gondhalekar <> date 28 October 2009 16:14 subject आनंदाची बातमी mailed-by gmail.com Signed by gmail.com

hide details 16:14 (2 hours ago)

नमस्कार पंत..

आपल्याला एक आनंदाची बातमी द्यायची आहे...मला मागच्या आठवड्यात जॉब मिळाला..

आपण मागच्या कन्सल्टेशनच्या वेळी म्हणाला होतात "..४ नोव्हेंबरच्या आत तुला जॉब मिळेल..नाहीतर ५ ला बोलू". 

आपल्या भाकितानुसार मला ४ च्या आधीच जॉब मिळाला. 

तुम्हाला आठवत असेल, आपले कन्सल्टेशन जेव्हा चालू होते तेव्हाच मला एका ठिकाणी इंटरव्ह्यूसाठी बोलवणे आल्याची इमेल आली होती. 

तुम्ही  तेव्हा म्हणालाच होतात की हा शुभशकुन आहे.. योगायोग म्हणजे, मला त्याच ठिकाणी जॉब मिळाला. 

तुम्ही असेही म्हणाला होतात की जॉब शिक्षण क्षेत्राशी निगडीत असेल. अगदी त्यानुसारच माझा हा नवीन जॉब शिक्षणक्षेत्र, ईंडस्ट्री, आणि संशोधनाशी संलग्न आहे. 

आपले शतशः आभार, आणि आपल्या ज्योतिषाच्या ज्ञानाला साष्टांग दंडवत!! 

ज्योतिषशास्त्रावर असलेली माझी श्रद्धा अजूनच वाढली..पण त्याच बरोबर अजून एका गोष्टीची जाणीव झाली, की आपल्यासारखे सखोल ज्ञान असलेल्या व्यक्तीकडून कन्सल्टेशन मिळायचे भाग्य सगळ्यांच्या नशिबात नसते..

आणि बरेच लोक "कुड्मुड्या" ज्योतिषाच्या नादी लागून आपले दुर्भाग्य आपल्याच हाताने कोरतात.. 

यावर उत्तम उपाय म्हणजे आपण आपला ऑनलाईन ज्योतिष वर्ग लवकरात लवकर चालू करुन आपल्यासारख्या ज्योतिष्यांची एक फळी तयार करणे...

तुम्ही म्हणाल आदित्य इकडुन-तिकडुन फ़िरुन पुन्हा ऑनलाईन ज्योतिष वर्गावरच घसरतो. पण खरच माझ्यासारखे अनेक आपल्या वर्गाची आतुरतेने वाट बघत आहेत..

आता माझा भारत दौरा लवकरच आहे...तेव्हा आपली भेट झाली तर उत्तम!

आपला,

आदित्य 

Reply

Forward

आदित्य is not available to chat

जाळीत होते, मज चांदणे जे... ते अमृताचे, केलेस तू

|| श्री स्वामी समर्थ||

लोकहो,

आमच्या एका जातकांचा एक मित्र परदेशातून दिवाळीसाठी सप्टेंबर महिन्यात पुण्यात आला. दिवाळीसाठी आला म्हणजे खरंतर लग्न जमवायला आला. दिवाळी हे निमित्त.

या बाप्याचं वय एकतीस झाले तरी विवाह जुळत नव्हता. यावर्षी काहीही करून किल्ला सर करूनच अमेरिकेत परतायचं हा निश्चय करून तो सप्टेंबरात भारतात आला आणि डझनाहून अधिक मुली पाहिल्या. पण कुठेच काही निश्चित होत नव्हते.

दिवाळी झाल्यावर लगेच परदेशात परतायचे असल्यामुळे दिवाळीपूर्वी विवाह जुळून यावा असे त्याला वाटणे स्वाभाविक आहे. पण महिनाभर कांदेपोहे खाऊन आणि काही जणींना दोन तीनदा भेटूनही ठोस होकार कुणाकडून आलेला नव्हता.

त्याने त्याची व्यथा त्याच्या मित्राला म्हणजे आमच्या जातकांना सांगितली. त्या जातकांनी तात्काळ आम्हाला मोबाईलवर फोन केला व म्हणाले,

" पंत, जरा याच्या लग्नाचं बघा हो."

आम्ही म्हटले, " "बघा हो" म्हणजे काय? आम्ही काय एजन्सी घेतलेय? की मॅरेज ब्युरो काढलाय?"

त्यावर ते म्हणाले, " त्याचे लग्न या भारतवारीत झाले नाही तरी किमान जमले तरी पाहिजे अशी त्याची इच्छा आहे." असे म्हणून त्यांनी वरील पार्श्वभूमी आम्हाला सांगितली. 

त्याचा प्रश्न होता की आत्ताच्या त्याच्या भारतवारीत लग्न जमेल की नाही?  आम्ही त्या जातकांना त्याला फोनवर आमच्याशी बोलू द्या असे सांगितले.

तो फोनवर आला. म्हणाला, " मला एवढेच जाणून घ्यायचे आहे की मी अमेरिकेत परतायच्या आधी माझे लग्न जमेल का?"

प्रश्न अतिशय सुस्पष्ट होता. " माझा विवाह होईल का?" " तो अमूक मुलीशीच होईल का?" वगैरे काही नाही. अमेरिकेत परतण्यापूर्वी विवाह जमेल का?

प्रश्न ऐकल्यावर आम्ही प्रश्नकुंडलीवरूनच हा प्रश्न सोडवला पाहिजे हे हेरले आणि त्याला म्हटले, " हाच प्रश्न तू मनात धर आणि आम्हाला एक नंबर दे. दोन मिनिटात सांगतो."

त्याने क्षणाचाही विलंब न लावता नंबर दिला -- १०१

हा प्रश्न आम्हाला मंगळवार दिनांक १३ ऑक्टोबर रोजी दुपारी पावणेतीनच्या सुमारास विचारला होता. प्रश्नवेळेची कुंडली वर दिली आहे.

त्याने १०१ नंबर विवाहाच्या प्रश्नासाठी दिला होता म्हणून आम्ही मंगळ पाहिला.

 

अर्ध्या मिनिटात त्याला सांगितले की, " एकशे एक टक्के तुझा विवाह आत्ताच्या भारतवारीत जुळेल,  असे तू दिलेला एकशे एक नंबर सांगतोय."

त्याला कळेना आम्ही अर्ध्या मिनिटात काय पाहिले कुंडलीत. त्याची आणि त्याच्या मित्राची काहीतरी कुजबूज सुरू होती. आम्ही म्हटले, " मिळाले तुझ्या प्रश्नाचे उत्तर? रजा घेऊ?"

हे आमच्या जातकाने ऐकले.  ते स्पीकर फोनवर होते त्यामुळे आमचे बोलणे दोघांना ऐकू जात होते. आमचे जातक म्हणाले, 

" अहो थांबा पंत. तुम्ही म्हणालात की या भारतवारीत त्याचा विवाह जुळेल. पण तो अजून फक्त दहा बारा दिवस इथे आहे. त्याचे पंचवीस तारखेचे तिकीट आहे विमानाचे. तर त्याच्या आत जुळेल ना लग्न? कधी येईल होकार?"

आम्ही कुंडलीकडे एक कटाक्ष टाकून त्यांना सांगितले की, " शनिवारी १७ तारखेला होकार येईल."

त्या शनिवारी दुपारी अमावास्या लागत असल्यामुळे आमचे ज्योतिषविषयक कामकाज दुपारी बारा नंतर बंद होते. त्यामुळे सकाळ खूप धावपळीची होती. सर्व कन्सलटेशन्स बाराच्या पूर्वी संपवायची होती. अकरा वाजता त्याचा फोन आला. म्हणाला,

" पंत पंत पंत, तुम्ही सांगितले होतेत तसे झाले. आत्ताच तासाभरापूर्वी मला आवडलेल्या मुलीच्या वडिलांचा फोन आला.  तिने होकार कळवला आहे. आता पुढील बोलणी करण्यासाठी त्यांनी आम्हाला परवा पाडव्याच्या दिवशी फराळालाच त्यांच्या घरी बोलावले आहे."

" श्री स्वामी समर्थ. तुम्हा दोघांना आमच्या शुभेच्छा.  आता मजा आहे तुझी.

जाळीत होते मज चांदणे जे..... ते अमृताचे केलेस तू

दिसलीस तू... फुलले ऋतू...

काय? बरोबर ना?"

तो खुश होताच. पण अजून खुलला. 

" पण पंत, तुम्ही हे इतके ऍक्युरेट कसे सांगितलेत हो?"

म्हटलं, " अरे, ते जाऊ दे. तुला काय करायचाय त्याच्याशी? आम खानेसे मतलब रखो. एक गोष्ट त्यांच्याकडे जातांना लक्षात ठेव म्हणजे झाले."

तो चौकसपणे म्हणाला, " हो हो जरूर सांगा."

" पाडवा आणि भाऊबीज एकाच दिवशी आहे. तिच्याकडून ओवाळून घेतांना पाडव्याचे ओवाळून घे. नाहीतर भाऊबीजेचे ओवाळून घेशील."

आमचे बोलणे ऐकून तो आणि त्याच्या घरी त्याच्या आजूबाजूला उपस्थित असलेले सर्वजण जोरात हसले.

पाडव्याच्या दिवशी त्यांची बोलणी होऊन गेल्या बुधवारी त्यांचा घरीच साधेपणाने साखरपुडा झाला. विवाह एप्रिलनंतर करायचे ठरले आहे. बुधवारी साखरपुडा झाल्यावर रात्री त्याचा आभार मानायला पुन्हा फोन आला. गडी खूप आनंदात होता. इतर गोष्टी बोलून झाल्यावर म्हणाला,

"तुमचा ब्लॉग मी आता रोज वाचतो" 

आम्ही म्हटले,

"अरे बाबा, तुझं लग्न ठरलयं. तिच्याबरोबर फिरायचं सोडून ब्लॉग कसला वाचतोस? आयुष्यातला  आनंदाचा  कालावधी असा वाचनात फुकट घालवू नकोस."

आपला,
(कर्तव्यपरायण) धोंडोपंत

गझल.....

|| श्री स्वामी समर्थ ||

लोकहो,

आज संध्याकाळी आमच्या आवडत्या रुईया नाक्यावर गेलो होतो. तिथे "दुर्गा परमेश्वरी"च्या समोर आमच्याच विभागात राहणारा एक प्रेमवीर भेटला. 

नुकतेच त्याचे प्रेमप्रकरण सुरू झाले आहे. भेटला तेव्हा जरा कावलेला दिसला. कारण विचारले तर म्हणाला,

" अहो पंत, आज ती भेटणार होती पण आलीच नाही. मी किती वेळ इथे फिल्डिंग लावून बसलोय. मोबाईल करून म्हणाली आईबरोबर बाहेर जायला लागताय, आज नाही जमणार भेटायला. माझा सगळा मूड अपसेट झालाय."

आम्ही त्याचे सांत्वन केले. उद्या भेट म्हणून सांगितले. तर म्हणाला,

" उद्या-परवा शनिवार रविवार म्हणजे तिचे वडील घरी असणार. कॉलेजला सुटी असल्यामुळे तिला घराबाहेर पडणे कठीण आहे. कॉलेजला सुटी असली की सगळा लोच्या होतो हो."

आम्हाला त्याची अवस्था पाहून मोठी गंमत वाटली. आमचे कॉलेजातले दिवस आठवले. प्रेम ही एक अजब चीज आहे हे खरे. ज्यांनी ते कधी केलचं नाही त्यांना त्यातली मजा काय कळणार? असो.

आम्ही त्याला शुभेच्छा देऊन निघालो. आणि डोक्यात एक गझल पिंगा घालायला लागली. आज बरेच महिन्यांनी या प्रेमवीरामुळे आणि त्याला न भेटलेल्या त्याच्या प्रेमिकेमुळे आमच्या हातून गझल लिहून झाली. ती तुमच्या आस्वादासाठी. त्या दोघांनाही शुभेच्छा.

ही गझल मनोरंजनासाठी आहे.

ही वाचायची..... जुन्या स्मृतींना ( त्या असल्यास) उजाळा द्यायचा....  काही  क्षण आनंदात जगायचं........ 

मी तर सावज, तूच शिकारी, अचूक धरशी, नेम सखे
एक नजर, पडताच तुझी ती, होतो माझा, गेम सखे

सदैव कामे, तुला आणखी, सदैव प्रॉब्लेम, तुझे नवे
टाळण्यास मज, तू जे देसी, ते तर एक्सक्युज, 'लेम' सखे

एक फोनही, कधीतरी अन्, भेटतेसही, कधीतरी
समजावे मी, कसे तुझे की, आहे मजवर, प्रेम सखे?

पैसा अडका, इमला गाडी, मला न त्याची, आसक्ती
दौलत माझी, तूच सखे गं, तूच खरोखर, हेम सखे

कोहिनूर वा, असो कुणीही, मला न कौतुक, त्याचेही
तुझ्यारुपाने, मला लाभला, अमूल्य किमती, 'जेम' सखे

तुला भेटण्या, नको अडथळा, म्हणून केला, खर्च किती?
नवीन आला, कॉम्प्युटर हा, नवीन बघ मॉडेम सखे

नको दुरावा, नको अबोला, नकोस अंतर, देऊ तू
कोण चालवी, तुझ्यावाचुनी, माझा योगक्षेम सखे?

आपला,
(काव्यात्मक) धोंडोपंत

चल माझ्या राजा, चल रं सर्जा बिगिबिगी... बिगिबिगी डौलानं, डौलानं.... गाऊ मोटंवरचं गाणं

॥ श्री स्वामी समर्थ ॥

लोकहो,

आज दोन वेळा बाजारात मंदी करून सुखरूपपणे बाहेर आलो. मार्केट पडेल असे आजचे आमचे भाकीत होते.


सुरूवातीस मार्केट वर जाईल पण त्या लेव्हलला ते टिकणार नाही. तेथून घसरण सुरू होऊन ते खाली येईल त्यामुळे बाजारात मंदी करावी असे आम्ही सांगितले होते. 

From धोंडोपंत to date 20 October 2009 09:47 subject Nifty Trend mailed-by gmail.com

hide details 09:47 (6 hours ago)

                                                    || श्री स्वामी समर्थ ॥

Nifty Trend for 20/10/2009

As per my thinking, the trend of the market will be down.

I think going short after the initial rise will be better. Market will recover around 3 pm i suppose.

Market should find resistance around 5160. the downward target would be around 5090.

Good luck

Dhondopant

--
आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com
http://saanjavel.blogspot.com

त्याप्रमाणे दिवसभरात मार्केट कसे खाली आले ते वरील चार्टवरून कळेल.


जातकांनी निफ्टीत मंदी करून चांगला नफा कमवला.  तीन च्या सुमारास थोडी रिकव्हरी होईल असे म्हटले होते. त्यानुसार पावणेतीनच्या सुमारास मार्केट थोडे वाढले. आम्हाला लगेच जातकांचे फोन आले.


 " पंत काय करू मार्केट वाढताय?"


म्हटलं, " अरे, हाण निफ्टी पुन्हा एकदा.  पैशाचे  पाट वाहत आहेत   ....तर हात धुवून घ्या. पटापट सौदे करा.


चल माझ्या राजा, चल रं सर्जा बिगिबिगी.... बिगिबिगी डौलानं.... डौलानं.... गाऊ मोटंवरचं गाणं..."




नेमके तेव्हा श्री. गुप्ते यांचे कन्सलटेशन सुरू होते. गुप्त्यांना म्हटले, " एक मिनिट थांबा. एक ऑर्डर करून येतो मग बोलू."


गुप्ते म्हणाले, " ठीक आहे. काही हरकत नाही."


त्या सुमारास पुन्हा नवीन पोझिशन्स घेऊन निफ्टीत मंदी केली. 


तीन वाजून दहा मिनिटांनी दुसर्‍यांदा नफा घेऊन बाहेर पडलो.


आपला,
(संधीसाधू) धोंडोपंत

शकुन- अपशकुन -- भाग ४

|| श्री स्वामी समर्थ ||

लोकहो,

दिवाळी सुरू आहे. रुचकर फराळाची ताटे तुमच्यासमोर आलेली असतील. आमच्याकडूनही हा खमंग वेब-फराळ. 

आमच्या असे लक्षात आले आहे की, बहुसंख्य वाचकांना नंबरावरून एका सेकंदात केलेले भविष्यकथन, अनुभसिद्ध दैवी तोडगे व शकुनांवरून मिळणारे दैवी संकेत हे विषय सर्वात प्रिय आहेत. स्वाभाविक आहे. ज्या गोष्टींची अनुभूती आपण स्वतः घेऊ शकतो त्या गोष्टींबद्दल जिव्हाळा आणि आकर्षण हे सर्वात जास्त असतं.

तेव्हा अनेकांच्या मागणीला मान देऊन शकुनांवर अजून एक लेख लिहीत आहोत. खरं तर त्याला मागणी म्हणण्यापेक्षा हट्ट म्हणणे योग्य आहे. शकुनांबद्दल चांगले तीन लेख लिहिलेत तरी वाचकांचे " अजून लिहा.... अजून लिहा" हे काही संपत नाही. 

थकून गेलो तरी फुलांचा सुरूच हेका
अजून गा रे! अजून गा रे!... अजून काही....

एक गोष्ट अशी आहे की, शकुन हा विषय लोकांच्या अत्यंत जिव्हाळ्याचा आहे. त्यावरून जे मार्गदर्शन मिळतं, त्यासाठी ज्योतिषशास्त्राचा अभ्यास असण्याची गरज नसते. समोर असलेल्या घटनेचा योग्य अन्वयार्थ लावता आला तर शकुनातून उत्तम मार्गदर्शन मिळू शकतं. त्यामुळे लोकांना या विषयाबद्दल आत्यंतिक ओढ असणे स्वाभाविक आहे. त्यांच्यासाठीच शकुनांवर हा लेख.

ज्यांनी पहिले लेख वाचले नसतील त्यांच्यासाठी शकुनांवरील पूर्वीच्या लेखांचे दुवे

http://dhondopant.blogspot.com/2009/05/blog-post_29.html

http://dhondopant.blogspot.com/2009/06/blog-post_06.html

http://dhondopant.blogspot.com/2009/08/blog-post.html

 तर शकुनांबद्दल अजून काही किस्से:-


एकदा मायक्रोवेव्ह घेण्यासाठी आम्ही सौभाग्यवतींसोबत नेहमीच्या दुकानात गेलो होतो. खरं सांगायचं तर, मायक्रोवेव्ह वगैरे गोष्टी आमच्या घरात आणि विचारसरणीत बसणार्‍या नाहीत व शोभतही नाहीत. 


चुलीवरच्या भाताची चव कुकरमध्ये शिजवलेल्या भाताला येते काय? चुलीवरच्या भाताला धरलेली खरपुडी मीठ पेरून खाण्यात जी मजा आहे ती या आधुनिक उपकरणात गरम केलेल्या पदार्थात असत नाही. या आधुनिक गोष्टींची आधी सतराशे-साठ बाळंतपणं करायची आणि मग विद्युतप्रवाहाने गरम झालेलं बेचव अन्न खायचं.


पण झालं असं की सौं. च्या पुष्पा नावाच्या मैत्रिणीने मायक्रोवेव्ह घेतला आणि मग तो आपल्याकडे नाही म्हणजे आपल्या आयुष्याला काही अर्थ नाही असे सौ. ना वाटायला लागले. रोज पुष्पाच्या मायक्रोवेव्ह च्या करामती आम्हाला घरात ऐकायला मिळायच्या. एका मिनिटात कसे पदार्थ गरम होतात... यंव होतं आणि त्यंव होतं.


खरं तर ही पुष्पा अत्यंत आळशी बाई. त्यामुळे तिच्या आळशीपणाला सहाय्यभूत ठरणार्‍या जिन्नसांचा संग्रह ती करत असते. तिला काय फरक पडतोय म्हणा. तिचा नवरा "फायझर" मध्ये पैसा खेचतोय आणि ही उडवतेय.


पण रोज सकाळी उठल्यावर त्या पुष्पा मेननच्या अभंगाने आमची मंगलप्रभात व्हायला नको म्हणून सौं. ना म्हटलं  "घाल अक्कलखाती दहा हजार आणि घे मायक्रोवेव्ह. किती वेळा तो वापरला जातोय ते पाहू."


या गोष्टी सुरुवातीस वापरल्या जातात आणि काही दिवसांनी त्यांची नवलाई संपली की धूळ खात पडतात. आमच्या घरी एक ओव्हनही असाच पडलेला आहे. दोन तीनदा नानकटाई झाली त्यात. अगदी हातात ग्लोव्हज वगैरे घालून. पण आता धूळ खात पडलाय. असो.

तर आम्ही नेहमीच्या दुकानात गेलो. सौभाग्यवतींनी मायक्रोवेव्ह पसंत केला. क्रेडिट कार्ड काढण्यासाठी पाकिटात हात घालणार तोच दुकानातले दिवे गेले. आम्ही एकदम थबकलो. 


सौ. ना म्हटले, " हा अपशकुन आहे. आपण ही खरेदी टाळलेली बरी."


लगेच सौं. चा मूड गेला. " तुमचं दरवेळेस हे असचं असतं. एकाही गोष्टीचा आनंद तुम्ही कधी घेऊन देत नाही." वगैरे वगैरे.......


म्हटलं, " हा मायक्रोवेव्ह नीट चालणार नाही हे दैवी मार्गदर्शन आत्ता मिळाले आहे. हा सारखा बिघडत राहील. माझा माझ्या शास्त्रावर पूर्ण विश्वास आहे. त्यामुळे आपण आत्ता हा नग न घेता पुन्हा येऊ आणि एखादा दुसरा मायक्रोवेव्ह घेऊ."


पुढे प्रकरण हातघाईवर आलं. " नकोच मला मायक्रोवेव्ह" इथपर्यंत.


आमचे संभाषण तो दुकानाचा मालक ऐकत होता. या बाईने नवर्‍याचे ऐकले तर हातचे गिर्‍हाईक जाईल ही चिंता त्याला होती. त्याने काही कारण नसतांना आम्हाला सांगायला सुरूवात केली.


म्हणाला, " अहो ही कंपनी फार चांगली आहे. टीव्हीवर ऍडव्हरटाईज पाहिली असेल तुम्ही. आत्तापर्यंत आम्ही शेकडो पीस विकले अजून कोणाची कंप्लेंट नाही. तुम्हाला सर्वात चांगली गोष्ट दिली आहे."


आम्ही सौ. ना म्हटलं, " नाहीतरी दिवे गेलेत. म्हणजे क्रेडिटकार्ड पण ऍक्सेप्ट होणार नाही.  पुन्हा येऊन खरेदी करू."


त्यावर त्या दुकानदाराने अजून तारे तोडले. "अहो तुमच्याकडून पैशाचा काही प्रॉब्लेम नाही. डिलिव्हरी करायला माणूस पाठवेन त्याच्याकडे कॅश द्या किंवा चेक द्या."


एकंदरीत वातावरण बघून आज मायक्रोवेव्ह घरी आला नाही तर आमचं ६/१२ लागायचं असं वाटायला लागलं.


शेवटी त्या मायक्रोवेव्हची खरेदी झाली आणि ते खोकडं घरी आलं. आल्यानंतर त्यांनी त्याचे प्रताप दाखवायला सुरूवात केली. 


काही दिवसात त्यात शॉर्ट सर्कीट होऊन धूर व जळल्याचा वास यायला लागला. कॉईल गेली. मग चालू केला तरी आत दिवा दिसायचा पण अन्न गरम व्हायचं नाही अशी बरीच नाटकं होऊन बिघडत बिघडत तो कसाबसा चालवला आणि वॉरन्टी संपल्यावर काढून टाकला.
----------------------------------------------------------------------------------


आमचे एक स्नेही ठाण्याला राहतात. त्यांच्या सोसायटीचे एक वॉचमन आहेत. हे गृहस्थ अत्यंत सज्जन असून खूपच प्रामाणिक आणि सुसंस्कृत आहेत. त्यांच्या मुलीच्या विवाहाबद्दल त्यांना मार्गदर्शन हवे होते म्हणून आमच्या स्नेह्यांनी त्यांना आमच्याकडे पाठवले होते. त्यांच्या एकंदर आर्थिक स्थितीची कल्पना आमच्या स्नेह्यांनी आम्हाला दिली होती. 


ज्याची आर्थिक स्थिती खरोखर चांगली नाही, अशा लोकांची कामे आम्ही एक पै सुद्धा न घेता करतो. ज्याला मार्गदर्शनाची गरज आहे तो, पैसे नाहीत म्हणून कधीही वंचित रहात नाही. 


हे करतो म्हणून स्वामींचा वरदहस्त आमच्यावर आहे.  कृत्रिम गरीबीचा आव आणणारेही आम्हाला लगेच कळतात. असो.


तर या गृहस्थांच्या मुलीची कुंडली पाहून पुढील सहा महिन्यात तिचा विवाह होईल, उत्तम स्थळ मिळेल,  असे आम्ही त्यांना सांगितले होते. त्यानंतर  महिना-दीड महिन्यांनी आम्ही त्या स्नेह्यांकडे ठाण्याला गेलो होतो आणि संध्याकाळी परत निघालो.  त्याच वेळेस या गृहस्थांची ड्युटी संपली म्हणून ते ही घरी जायला निघाले होते. 


आम्ही सोसायटीच्या बाहेर पडतांना तेही आमच्याबरोबर चालू लागले. चालताचालता इकडच्या तिकडच्या गप्पा झाल्या आणि  तलावपाळी जवळ आल्यावर त्यांनी त्यांच्या मुलीला एक स्थळ सांगून आल्याचे सांगितले आणि "बघूया काय होताय?" असे म्हणाले.


तेवढ्यात "प्रासंगिक करार"  अशी पाटी लावलेली एक एस.टी. लग्नाचे वर्‍हाड घेऊन तलावपाळीच्या सिग्नलला उभी होती. थर्माकोलवर त्या वधु-वरांची नावे लिहून " शुभ विवाह" असा थर्माकोलचा बोर्ड एसटीच्या पुढ्यात लावला होता. एसटीला फुलांचे हार घातले होते. 


त्या एसटी कडे बोट दाखवून आम्ही त्या गृहस्थांना म्हटले, " माने, मांडव घालायला लागा." माने खुश झाले. "पंत, तुमच्या तोंडात साखर पडो" म्हणाले.


पुढे त्या सांगून आलेल्या स्थळाशीच तिची सोयरीक जमून विवाह झाला. स्थळ उत्तम मिळाले.  ते ही त्यांच्या सांगलीजवळच विट्याचे. मुलगा सुसंस्कृत असून घर दार शेती सर्व उत्तम आहे. पोरगी सुखाने नांदतेय हे पाहून मान्यांची मोठी चिंता मिटली.
------------------------------------------------------------------


 एकदा कोल्हापूरला निघालो होतो. कोल्हापूर म्हणजे "कोंडुसकर ट्रॅव्हल्स" हे आमचे समीकरण ठरलेले आहे. त्या महालक्ष्मी एक्सप्रेस आणि सह्याद्री एक्सप्रेसच्या नादी आम्ही लागत नाही.  मस्त रात्री साडेनऊला व्होल्वो बसमध्ये बसायचं. सकाळी ६ वाजता कोल्हापुरात कावळा नाक्यावर उतरायचं.

तर रात्री सव्वानऊ च्या सुमारास दादर टीटीला कोंडुसकर ट्रॅव्हल्सच्या चित्रा थिएटरच्या बाजूच्या ऑफिसमध्ये सामान ठेवून फुटपाथवर पान खाऊन पिचकार्‍या टाकत उभे होतो.


या व्होल्वो बसमध्ये पान तंबाखूवाल्यांची फार पंचाईत होते. त्या बसच्या काचा उघडत नाहीत त्यामुळे बस चालू झाल्यावर थुंकायला मिळत नाही. म्हणून म्हटले आधी व्यसनं उरकावीत.

तेवढ्यात समोरच्या लुनेट बिल्डिंगमध्ये राहणारे आमचे एक स्नेही तिथे भेटले. त्यांना एका खाजगी कंपनीत पैसे गुंतवायचे होते. तो कंपनीवाला दरमहा सात ते आठ टक्के व्याज देत होता. त्याची पेपरात जाहिरातसुद्धा येत असे. हजारो लोकांनी त्याच्याकडे पैसे गुंतवले होते.


 त्या गृहस्थांनी आम्हाला प्रश्न केला की, " पंत, गुंतवू ना पैसे याच्याकडे?"


आम्ही त्यांना नंबर द्यायला सांगितले. त्यांनी बारा नंबर दिला. आम्ही म्हटले, " बाराच्या भावात जाल. पैसे गुंतवू नका."


त्यावर ते आम्हाला सांगायला लागले की, " अहो आठ टक्के महिना व्याज देतोय तो. एक वर्षभर व्याज मिळाले तरी आपले मुद्दल वसूल. मग काही का होईना त्याचं."


आम्ही त्यांना म्हटले की, " तुम्ही आम्हाला प्रश्न विचारताय की त्याचे मार्केटिंग करताय?"


ते गप्प बसले. एवढ्यात मुंबई पोलिसांची एक व्हॅन सायरन वाजवीत सुसाट वेगाने समोरच्या फ्लाय ओव्हरवरून जात होती. त्या व्हॅनकडे पाहून आम्ही त्यांना म्हटले, " या इसमाला लवकरच पोलिस पकडतील."


अगदी तसेच झाले. दोन महिन्यात तो इसम गजाआड गेला. कोट्यावधी रुपयांचा गंडा त्यांने हजारो लोकांना घातला होता.


वर्तमानपत्रांनी देखिल हे प्रकरण खूप लावून धरले. त्यामुळे त्याच्यावर फौजदारी कारवाई झाली आणि त्याचा खेळ संपला.


त्या गृहस्थांचे नशीब बलवत्तर म्हणून त्या दिवशी ते आम्हाला भेटले.


आपला,
(भविष्यज्ञ) धोंडोपंत

तुम्हां बघून डावा डोळा झाकला... पडदा लाजचा लाजचा फेकला

|| श्री स्वामी समर्थ ||

लोकहो,

मंगळ-शुक्राशी अशुभ संबंधीत हर्षल पत्रिकेत असता, तो वैवाहिक सौख्याचे कसे तीन तेरा वाजवतो त्याचे उदाहरण म्हणजे ही कुंडली. 

अनेक कृष्णमूर्ती पद्धतीचे अभ्यासक भविष्यकथनासाठी हर्षल, नेपच्यून, प्लुटो या ग्रहांचा फारसा विचार करत नाहीत. काही अभ्यासक तर हे ग्रह कुंडलीत लिहीतही नाहीत.  पण कुंडलीत या ग्रहांचा विचार न केल्यास फलादेशात त्रुटी राहतात, असा आमचा अनुभव आहे. 

एखादा अशुभ ग्रहयोग कुंडलीचा चेहरामोहरा बदलू शकतो. त्यात जर अनिष्ट दशा चालू असेल तर विचारायलाच नको.

कुंडलीत सर्वात स्फोटक ग्रह हर्षल आहे. हर्षलमध्ये प्रचंड बुद्धीमत्ता, अतिरेकीपणा, जुन्या परंपरा धुडकावून लावण्याची कुवत, स्फोटकपणा, तीव्र फलादेश देण्याची वृत्ती अशा अनेक बर्‍या वाईट गोष्टींचा समुच्चय आहे.

हर्षलचा शुक्राशी येणारा अशुभ संबंध शुक्राचे वैवाहिक सौख्याचे कारकत्व पराकोटीचे बिघडवतो.  शुक्र हर्षल यांची युती, केंद्रयोग, प्रतियोग हे जीवनात वैवाहिक सौख्य लाभून देत नाहीत. विवाहात आणि संभोगात वैचित्र्य देणारा हा योग आहे.  

विवाह विचित्र पद्धतीने जुळून येण्यापासून ते जोडीदाराशी भांडणे व विभक्ततेपर्यंत सर्व दु:खे हर्षल सढळपणे देतो. तसेच अतीकामवासना, विवाहबाह्य संबंध, अनैसर्गिक पद्धतीने कामवासनांची तृप्ती करण्यात आनंद वाटणे, ही शुक्र हर्षल अशुभ योगाची फळे आहेत.

वर जी कुंडली दिली आहे ती स्त्री काही दिवसांपूर्वी आमच्याकडे विवाहाबद्दल विचारायला आली होती. विवाहाबद्दल म्हणजे पहिल्या नव्हे तर तिसर्‍या विवाहाबद्दल. आधी तिचे दोन घटस्फोट झाले आहेत. आज तिचे वय ३५ वर्षे आहे. या कुंडलीत सप्तमात कर्केचा म्हणजे नीच राशीचा मंगळ आहे. चतुर्थात मेष राशीत शुक्र आहे आणि दशमात तुळेत हर्षल आहे.

वैवाहिक सौख्य बिघडवणारा सर्वात प्रबळ योग म्हणजे शुक्र हर्षल प्रतियोगात आहेत. ते नुसते प्रतियोगात नाहीत तर शुक्र-प्रतियोग वक्री हर्षल असा तो योग आहे. तसेच शुक्र मंगळ केंद्रयोग आणि मंगळ हर्षल पुन्हा केंद्रयोग.

शुक्र मंगळाच्या राशीत आणि हर्षल शुक्राच्या राशीत तो ही शुक्राच्या अंशात्मक प्रतियोगात, ही ग्रहस्थिती अनावर कामवासना दाखवते.  हिच्या हातून तसे आचरण घडले आहे. हिच्या दुसर्‍या घटस्फोटापूर्वी हिचे एका गृहस्थाबरोबर प्रेमप्रकरण सुरु होते. प्रेमप्रकरण हा फार सौम्य शब्द आहे. किंबहुना त्यांच्या या संबंधामुळेच तिचा दुसरा घटस्फोट झाला. 

 या पत्रिकेतील शुक्र हर्षल मंगळ हा योग पाहून आम्हाला एक लावणी आठवली.

तुम्हा बघून डावा डोळा झाकला
पडदा लाजचा लाजचा फेकला....

या रावजी तुम्ही बसा भावजी
कशी मी राखू तुमची महर्जी....

असो.

कुंडलीला सध्या गुरूची महादशा आहे आणि त्यात शनीची अंतर्दशा ११/०९/२०११ पर्यंत आहे.  गुरूची महादशा १०/०१/२००७ ला सुरू झाली आहे. त्यापूर्वी म्हणजे राहूच्या महादशेत तिचा  घटस्फोट झाला. राहुचे कुंडलीतील कार्येशत्व अभ्यासल्यास त्याचा उलगडा होईल. 

त्यानंतरचा घटस्फोट गुरू महादशेत गुरू अंतर्दशेत झाला.

तृतीय विवाहाचा प्रश्न होता म्हणून आम्ही बुध पाहिला. बुध वैवाहिक सौख्य बिघडवणार्‍या दोन्ही स्थानांचा बलवान कार्येश आहे. त्यामुळे तृतीय विवाहातूनही सुख मिळणार नाही हे उघड आहे.

गुरूची महादशा २०२३ पर्यंत आहे. गुरू स्वतःच्याच नक्षत्रात आहे म्हणजे तो शनिची फळे देईल. शनी षष्ठात. गुरू विवाह घडवून आणेल पण विवाहाचे सुख देणार नाही. गुरू बुधाच्याच उप- उप नक्षत्रात आहे. त्यामुळे वैवाहिक सौख्य शून्य आहे.

तिने तिच्या पार्श्वभूमीबद्दल आम्हाला सांगून विचारले  की, "मला तिसरे लग्न करायचे आहेत. माझा प्रश्न हाच आहे की,  मी या गृहस्थाशी तृतीय विवाह करावा की नाही?"

आम्ही कुंडलीकडे एक दृष्टीक्षेप टाकून मिनिटभरात तिला सांगितले की, " नाही."

आमचे ठामपणे " नाही" हे उत्तर ऐकून तिचा मूड गेला असावा. कारण आम्ही होकारार्थी उत्तर देऊ या अपेक्षेने ती आली होती. तसेच मिनिटभरात तिला उत्तर दिल्यामुळे, आम्ही कुंडली नीट बघितलेय की नाही? अशीही शंका तिला आली असावी.

ती म्हणाली, " तुम्हाला कुंडली खोलात जाऊन पहायला जो वेळ लागेल तो जरूर घ्या. पण नीट पाहून सांगा. मला वेळ आहे थांबायला."

म्हटलं, " त्याची आवश्यकता नाही. तुला जे सांगितलाय ते फायनल. तुझ्या कुंडलीत वैवाहिक सौख्य नाही. तू ब्रह्मदेवाशी लग्न केलेस तरी तुला सुख नाही. दोनदा घटस्फोट झाल्यावर तिसर्‍या विवाहाचा विचार तू करणे हे गैर नाही. पण तुझा तिसरा विवाहही टिकणार नाहीये.  प्रत्येकाला प्रत्येक सुख आयुष्यात मिळतं असं नाही. त्यामुळे हा विचार सोडून दे आणि करिअरवर लक्ष केंद्रित करं."

ती हिरमुसली. तिच्या त्या गृहस्थाबरोबर असलेल्या संबंधांना आम्ही हिरवा कंदील दाखवू जेणेकरून तिला त्याला या बाबतीत कन्व्हिन्स करायला सोपे जाईल, या आशेने ती आमच्याकडे आली होती. पण सत्य सांगितल्याचे समाधान आम्हाला मिळाले. उगाच कुणाची दिशाभूल आम्ही कधी करत नाही.

आमचे म्हणणे ऐकून ती तिसरा विवाह करणारच नाही का?????  

तसे वाटत नाही कारण शनी दोन, सात व अकरा या तीनही स्थानांचा कार्येश आहे. तसेच अतीकामुकता दाखवणारे योग या पत्रिकेत आहेत. ही बाई पुरूषाशिवाय राहू शकेल असे वाटत नाही. त्यामुळे ती तृतीय विवाह करेल.

पण तो विवाह टिकेल??????

बुध, शनी षष्ठात बसलेत.  राहु महादशेतील चंद्राच्या अंतर्दशेतला पहिला घटस्फोट बुधाने घडवलाय आणि गुरू महादशेतील गुरू अंतर्दशेतील शनीने. महादशास्वामी गुरू शनीच्याच उपनक्षत्रात आहे आणि शनी षष्ठस्थानाचा अत्यंत बलवान कार्येश आहे. बुधापेक्षाही बलवान.

आपला,
(तौलनिक) धोंडोपंत

दोन शब्द

|| श्री स्वामी समर्थ ||

लोकहो,

दीपावलीचे मंगलमय वातावरण सुरु झाले आहे. तुम्ही सर्वजण आनंदात असालच. आज काही कुंडली वगैरे नाही. तर परवा जो नरक चतुर्दशीचा तोडगा सांगितला होता, त्याबद्दल दोन शब्द लिहितो.

आम्ही जो तोडगा दिला होता, त्याला वाचकांचा अभूतपूर्व प्रतिसाद मिळाला. सव्वासात नंतर अनेकांचे फोन यायला लागले. सर्वांचे म्हणणे हेच की, " पंत, तुम्ही सांगितलेला तोडगा केला बरं का. धन्यवाद, थॅक्यू, आभार"

मोबाईल व्यग्र असतांना घरच्या दूरध्वनीवर लोकांचे फोन येऊ लागले. अनेकांनी हा तोडगा आज केला. आमच्या लेखनाचे सार्थक झाले. आयत्यावेळेस काहींच्या शंकांना उत्तरे द्यावी लागली. कोणाला पळसाचे पान मिळत नव्हतं, तर कोणाला गोमूत्र.

खरं तर हा तोडगा आम्ही तीन दिवसांपूर्वी लिहिला होता. ज्याला करायचा असेल त्यांनी आवश्यक त्या वस्तूंची तजवीज आधी केली पाहिजे. आयत्या वेळेस धावाधाव करायची आणि हे नाही आणि ते नाही करायचं, याला काही अर्थ नाही. तीन दिवसात पळसाचे पान मिळणार नाही असे होईल काय? शेवटी त्यांना वर्तमानपत्र घेऊन तोडगा करायला सांगितले.

तोडग्याची शास्त्रीय कारणमीमांसा काय? हा प्रश्न ज्यांना पडत असेल त्यांनी आपल्या मार्गाने जावे.

पिढ्यानपिढ्या अनेक वर्षे ज्या गोष्टींची प्रचिती पूर्वजांना आलेय, ज्यातून फायदा झाला आहे, त्या गोष्टी आपण जरूर कराव्या या मताचे आम्ही आहोत.

 " मार्ग दावुनि गेले आधी,  दयानिधी संत ते"  असे वचन आहे. पूर्वजांनी केलेले सर्व मूर्खपणाचे आणि आपणच काय ते शहाणे ही  आपली भूमिका असता कामा नये. किमान आमची तरी तशी निश्चितच नाही. ज्ञानेश्वरांनी ज्ञानेश्वरी लिहीली. "व्यासांच्या आणि जगद्गुरू शंकराचार्यांच्या मार्गाने मी गेलो" असे त्यांनी नमूद केले आहे. "

 व्यासांचा मागोवा घेतु | भाष्यकारातें वाट पुसतु |" असे ज्ञानेश्वरीत माउली म्हणतात. भाष्यकार म्हणजे आद्य शंकराचार्य.

ज्या गोष्टींमुळे आपले जीवन सुकर होईल, यशाची द्वारे खुली होतील त्या त्या गोष्टी करणे हिताचे आहे. त्यातून नको ते प्रश्न निर्माण करून बौद्धिक चिवडा करत बसणे हे कपाळकरंटेपणाचे लक्षण. याचे एक उत्तम उदाहरण सांगतो. 

एकदा श्री स्वामी समर्थ हे अक्कलकोटला महारवाड्यात बसले होते. स्वामी जिथे जायचे तिथे दरबार भरायचा. अनेक लोक आपल्या समस्या घेऊन त्यांच्याकडे यायचे. 

ते महारवाड्यात गेले असतांना तिथे एका कर्नाटकी वाण्याची बायको आली होती. तिचे लग्न होऊन अनेक वर्षे झाली तरी मूल होत नव्हते. तिने स्वामींना तिची समस्या सांगितली आणि मूल व्हावे  त्यासाठी कृपा करावी अशी पदर पसरून विनवणी केली.

स्वामींना तिची दया आली. बाजूलाच एक मोठे हाड पडले होते. स्वामींनी ते हाड उचलले आणि " हा घे तुला मुलगा" असे म्हणत तिच्या पदरात टाकणार तोच ती मागे सरली.

ती लिंगायत वाणी होती आणि हाड पदरात घेतल्यामुळे विटाळ होईल अशी तिची भावना होती. त्यामुळे तिने पसरलेला पदर मागे घेतला आणि मागे सरकली.

तिच्या बाजूलाच एक महारीण बसली होती. तिलाही मूल होत नव्हतं आणि त्यासाठी ती देखील स्वामींना विनवणी करायला आली होती. ही वाण्याची बायको स्वामींच्या हातातील हाड पाहून मागे सरल्यावर, ती महारीण पदर पसरून पुढे झाली आणि स्वामींना म्हणाली,

" महाराज, मला द्या मुलगा"

स्वामींनी ते हाड महारणीच्या पदरात टाकले. पुढे त्या महारणीला दिवस जाऊन वर्षभरात मुलगा झाला आणि त्या लिंगायत वाण्याची बायको अशीच वांझ राहिली.

सांगायची गोष्ट ही की, हे अतिचिकित्सक कपाळकरंटे आयुष्यात असेच राहतात. ज्यातून फायदा आहे ना, ते करायचं. असचं का? आणि तसचं का? विचारायचं नाही.

एखाद्या महत्त्वाच्या गोष्टीचा आरंभ करतांना, शुभ मुहूर्त जरूर पहावा. यश मिळतं. अनिल अंबानी प्रत्येक प्रोजेक्ट लाँच करतांना त्याचे मुहूर्त काढून त्यानुसार त्याचा आरंभ करतो. तो वेडा नाही आहे. त्याचे हजारो कोटी रुपये त्या प्रोजेक्टमध्ये स्टेक ला लागलेले असतात. त्यात यश मिळविण्यासाठी ज्या ज्या गोष्टी सहाय्यभूत आहेत त्या त्या तो करतो आणि यशस्वी होतो.

आम्ही आजपर्यंत अनेक जातकांना असंख्य तोडगे सांगून त्यांची अडलेली कामे करून देण्यात मदत केलेली आहे. चिकित्सा की यश यात काय निवडायचे हा ज्याचा त्याचा प्रश्न.

आम्ही यश निवडले आहे.

आपला,
(सफल) धोंडोपंत

जातकांचे प्रतिसाद - शुभेच्छा

From Shardul Vyas to Guruji date 15 October 2009 14:27 subject दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्छा ! mailed-by gmail.com Signed by gmail.com Images from this sender are always displayed. Don't display from now on.

hide details 14:27 (1 hour ago)

गुरूजी,

तुम्हाला,

तुमच्या शुभकार्याला हातभार लावणार्‍या सगळ्यांना,

तुमच्या कोकणाला आणि कोकणवासीयांना,

पृथ्वीच्या पूर्वार्धातल्या आणि पश्चिमार्धातल्या-

तुमच्या मार्गदर्शनाचा लाभ मिळालेल्या (आणि फटकळपणाचा प्रसाद मिळालेल्या), सर्वांना

तुमच्या वर्गामध्ये शिकणार्‍या सर्वांना

शिकण्यासाठी ब्लॉग वाचणार्‍या सर्वांना
 
आणि निर्भेळ साहित्यिक आनंद मिळवण्यासाठी ब्लॉग वाचणार्‍या सर्वांना

तुमचा दुसरा ब्लॉगही न चुकता वाचणार्‍यांना

तुमच्या भरवशावर भरारी मारलेल्या (आणि भरारी मारू इच्छिणार्‍या) सर्व प्रेमवीरांना

आणि 'ज्याचा वाटा त्यास' मिळालेल्या सर्वांना
 
तुम्ही दाखविलेल्या दिशेने नव्याने आयुष्याची वाट धरणार्‍या सर्वांना

मारुतीशेठ आणि त्यांच्या तीन मुर्रा म्हशींना (आणि त्यांच्या-त्यांच्या सग्यासोयर्‍यांना)

पानवाले आणि चायनीज वाल्यांना

तुमच्या बागकामाचे कौतुक करणार्‍या आजी आजोबांना

आणि हो,

नुकतेच ऑफिस शिफ्ट झालेल्या काकूंना,

आणि त्यांच्याकडच्या आयत्या ज्योतिष्याला प्रश्न विचारणार्‍या टीमला,

तुमची शोधाशोध पाहून हसणार्‍या मिष्किल स्वरांगी आणि अथर्वला


दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्छा !

तुमची शरीरप्रकृती उत्तम राहून

तुमच्या मार्गदर्शनाने अनेक पीडितांचे जगणे सुकर होवो.

आणि आम्हाला वरचेवर खुमासदार गोष्टी आणि दर्जेदार मराठी वाचनाचा लाभ होवो;

हीच देवबाप्पाकडे प्रार्थना..

लोकहो,

आमचे जातक श्री. शार्दूल व्यास यांच्या शुभेच्छांचे हे वरील पत्र. शार्दूलरावांचे हे पत्र वाचून आम्ही खरोखर भारावून गेलो आहोत. जातकांचे हे प्रेम हीच आमची आयुष्याची कमाई.

या ब्लॉगाचे लेखन सुरू केल्यावर जगभरातील शेकडो नव्हे तर हजारो लोकांशी स्नेह निर्माण झाला. जगात जिथे जिथे मराठी माणूस राहतो तिथे तिथे आमचे जातक आहेत, हक्काची घरं आहेत. असे ऋणानुबंध निर्माण झाले,  ही सर्व परमेश्वराची कृपा आहे.

दादांनी म्हटलंय की,

कुठे जागा निवार्‍याला तशी माझ्या घरी होती?
पथारी टाकण्यासाठी जगाची ओसरी होती

अरे! या जिंदगानीची कधी मी काळजी केली?
मला सांभाळण्यासाठी मराठी वैखरी होती

स्वामीकृपेने आमच्या हातून जे काही कार्य होऊ शकले त्याबद्दल आम्ही अत्यंत समाधानी आहोत. मंडळी, असाच लोभ असू द्यावा ही नम्र विनंती.

शार्दूलरावांना आणि त्यांच्या कुटुंबीयांना आमच्यातर्फे दीपावलीच्या हार्दिक शुभेच्छा. त्यांचे जीवन आनंदमय आणि सुखमय होवो अशी श्री स्वामीचरणी प्रार्थना.

आपला,  
(शुभचिंतक) धोंडोपंत